Carrion Crown

Welcome to your campaign!
A blog for your campaign

Wondering how to get started? Here are a few tips:

1. Invite your players

Invite them with either their email address or their Obsidian Portal username.

2. Edit your home page

Make a few changes to the home page and give people an idea of what your campaign is about. That will let people know you’re serious and not just playing with the system.

3. Choose a theme

If you want to set a specific mood for your campaign, we have several backgrounds to choose from. Accentuate it by creating a top banner image.

4. Create some NPCs

Characters form the core of every campaign, so take a few minutes to list out the major NPCs in your campaign.

A quick tip: The “+” icon in the top right of every section is how to add a new item, whether it’s a new character or adventure log post, or anything else.

5. Write your first Adventure Log post

The adventure log is where you list the sessions and adventures your party has been on, but for now, we suggest doing a very light “story so far” post. Just give a brief overview of what the party has done up to this point. After each future session, create a new post detailing that night’s adventures.

One final tip: Don’t stress about making your Obsidian Portal campaign look perfect. Instead, just make it work for you and your group. If everyone is having fun, then you’re using Obsidian Portal exactly as it was designed, even if your adventure log isn’t always up to date or your characters don’t all have portrait pictures.

That’s it! The rest is up to your and your players.

View
Tim fortelur - partur 1
Recap by a dummy for dummies

Tim kom til Ravengo fyri nøkrum døgum síðani]. Ravengo er ein merkiligur býur, har merkilig ting henda. Øll eru ordiliga fitt – kanska uttan illimaður, hann er altíð illur – og sjálvt um Tim saknar heim, so ger Tim nógv týd… tgni… T Ý D N… ING… armikiðð! Tim er raskur, tí Tim samlar pengar og skal vera FYRIMYNDARLIGUR fyri síni børn. Tað má Tim vera.

Tað var ein myrkan og regnuttan dað, at Tim fekk at vita, at Professarin er deyður. Tim fór at gráta ordiliga nógv, tí professarin er ORDILIGA fittur. Hann hjálpt Tim nógv. Sera nógv. Professarin vildi hava Tim til jarðandi ferð, og tí fór Tim til býin Ravengo.

Býurin Ravengo er faktiskt ikki ein býður. Har eru ov lítið hús og fólk, og býir hava nógv húsa og fólk. Men næstan øll fólkini har eru ordiligana fitt. Dóttir professaran er ordiliga pen og fitt, og hon var kedd. So Tim fortaldi henni, at Professarin er ordiliga fittur.

So var Tim har í nakrar dagar, og onnur fólk komu. Tonya er ein ordiliga fitt kona, sum dámar væl at sníkja og vil at deyð eru deyð, illimaður, sum er illur og luktar illa, Pyiasar, sum er ordiliga fittur og dámar væl at spælað við Tim og fara út at eta við Tim og gera gólv vátt, ein lítil drongur sum allatíð er stillur, og Fabio, sum dugir alt ordliga væl og onkuntíð luktar brent!

Tim, fittu fólkini og illimaður fóru at jarðarferðia Professaran. Men nøkur fólk í Ravengo søgdu nei, tí tey vóru bangin fyri Professaranum og hansara spøkilsum. Tonya og Pias søgdu “NEI! Professarin er fittur!” Og so vóru øll glað og vinir aftur. Fólkini eru ordliga fitt :-)

So fór professarin í jørðina, Tim fortaldi øllum at professarin var ORDILIGA fittur, og hini søgdu eisini ting. Tim svav eitt sindur meðan hann græt, so hann veit ikki alt tey søgdu.

So fóru vit aftur í hús. Tonya, Fabio og Illimaður fóru út at renna eftir einum manni, sum Fabio vildi “fucka upp” (Tim veit ikki hvat tað er), og Tim og Piyasu spældu spøl. So fór Tim at sova.

Dagin eftir uppførdi Illimaður seg ljótt, onkur málaði bókstavir á eina standmynd, Tonya og Tim funnu ein seðil við loyniligari skrivt um at ein maður skuldi hava bloodbrew, sum eingin veit hvat er. So fingu vit eitt testa… ment? við bókum og Tim skuldi vera í Ravengo í 30 dagar. Tað er long tíð og Tim vil heim aftur, men Tim fær pengar fyri at vera í 30 dagar, so Tim má verað. Tim samlar pengar.

So fóru nógv at lesa um spøkilsið og ónd fólk, Tim spældi við børnini og lærdi nýggjan sang, og Tim og Pyiax fóru í Tavern at eta varúlvapissiting og vampyrting, sum smakkaðu væl. Eldur, sum ikki var har, kom av kortspæli, Pyiazxu gjørdi gólvið vátt og Tim… ehm… Tim fann nøkur kort, jað, Tim tók tey ikki, nei!

Um náttin bleiv Illimaður meira ørur og sá ting, sum ikki vóru har, og Tonya fekk ilt av manninum, sum málar ting á standmynd.

Tað var ikki gott at Tonya fekk ilt, so tí fóru Tim, fittu fólkini uttan Tonya og so Illimaður at skelda ónda mannin. Óndi maðurin hevði dripið nógv djór tá hann teknað, so Tim fór eftir løgreglunið, sum segði at Tim er raskur. Óndi maðurin bleiv tikin, og Tim bleiv løgreglumaður, meðan Illimaður fór inn til óndað mannin, sum eisini var maðurin, sum segði nei til at Professarin skuldi jariferiast. Óndi maðurin fekk ilt og Illimaður bleiv skeldaður.

Tim hevði týdning…ar…mikla uppgávu at steðga Old River í at pissað! Hann skal pissa rætt! So tað gjørdi løgreglumaður Tim, men tað riggaði ikki. So løgreglumaður bleiv keddur, skeldaði Tim, og koyrdi Tim í fongsul, har Illimaður eisini var. Óndi maðurin lág og gramdi seg, tí hann hevði ilt. Tim veit ikki, um Óndi maðurin datt meðan Illimaður var hjá honum? Men Tim er ikki løgreglumaður meira og sleppur ikki at hjálpa meira.

Illimaður og Tim sloppu út, og fóru saman við øllum teimum fittu inn í ikki grøv hjá Professaranum at finna vápn at berjast við spøkilsi. Vit skulu vera hetjur!

Tim sova nú, kay? Men Tim skriva meira seinni!

View
Tim fortelur - partur 2
Recap by a dummy for dummies

Seinastu dagarnir í Ravengo hava verið merkiligir. Nógv merkilig ting hend!

Tá vit vakna fingu vit at vita, at óndi maður hevði rópt nógv í nátt. So vit fóru at spyrja løgregluovastan, um vit kundu hjálpað honum aftur! At byrja við segði hann nei, men so ja, tí vit klókir. Vit vita at spøkilsi er í ónda manninum, og at óndi maðurin í veruleikanum er fittur! Øll eru fitt! Eisini Illimaður… kanska.

So Tim RANN eftir gamlað prestinum, og vildi bera prestin aftur, men presturin segði “Nei, Tim, eg vil ganga!”. So Tim segði “ok” og gekk ordiliga seint.

Presturin kom so til fongslið, gjørdi løgin ting og segði: “Ja – tit klók! Óndi maður var gandaður og hevði marruna! Tað var kanska tí hann gjørdi løgin og ónd ting! Tit røsk og hjálpa øllum, serliga Tim”. Tað segði presturin, jað.

Men Tim og Illimaður hildu alt hetta var keðiligt, so Tim skuldi vísa Illamanni, hvussu væl Tim duga at binda ting. Tim fann ein SEYÐ og bandaði seyðin! Seyðurin segði “mææææh”. Men Illimaður snýtti Tim! Illimaður vildi stjala bløðruna frá seyðinum og royndi at drepa seyðin! So Tim tók seyðin, rann avstað við seyðinum, fór inn í kamarið hjá sær við seyðinum, og Illimaður kom aftaná! Hann rann skjótt og royndi at bróta hurðana hjá Tim!

Men Tim er klókur. Klókariari enn Illimaður. Tim og seyður hoppaðu út gjøgnum vindeygað, og Tim mintist tá hann dansaði ballet til Klokkarin frá Absalom. Tim rópti “FRIÐSKJÓL! HJÁLP! FRIÐSKJÓL!” og rann inn í kirkjunað við seyðinum. Klókur lítil prestur snýttaði so Illamann, og segði at Tim og seyður fóru onkra aðrastaðni, so seyður er tryggur inni í kirkjuni!!!

… Hvat er ein bløðra? Tim veit ikki. Má spyrja Pyarasisu.

Aftaná tað fóru vit niðan í fongsil uttanfyri Ravengo. Har var sera óhugnaligt, men Tim var ordiliga raskur! Hinir eisini raskir! Vit øllar hetjir!!!

Fyrst klatraði Tim upp um portur, og bleiv ORGLIGA bangin! Tað var farligt! Tim veit ikki hví, men tað var tað! Men sjálvt um tað var farligt, so hjálpti Tim hinum inn við bandi.

Tonya sníkti seg at kanna torn og fann einkið. So kannaðu vit gomul lítil ljót hús, har vit funnu ein stól við stavum á, men Fabio breyt stólin ordliga nógv. Tim veit ikki hví og heldur tað er merkiligt. Men okey. Kanska ikki. Tim veit ikki altíð so nógv.

So fóru vit at kanna ting, meðan Pyiras skrivaði merkilig tekin niður. Tim sáa ongantíð hvar Pyrus fann tekin, Pyari ordiliga góð eygu. Lítli drongur var eftir og hjálpaði Piyra.

Illimaður og Tonya fóru upp í torn. Har komu ordiliga nógvar rottur, sum mundaðu etið Tonya, men Illimaður blakaði bumbur, flenti og rópti “MEIRA! EG ERI ILLIMAÐUR OG VIL DREPA MEIRA TÍ EG ALTÍÐ ILLUR!!!! GEV MÆR STERKT AT BERJAST MÓTI SO EG KANN FÁA AV! EG MERKILIGUR OG LUKTI ILLA!!!!”, men bara rottur vildu berjast við Illamann. Kanska tí tær lukta líka sum hann? Tim veit ikkið.

Tim og Fabio fóru at leita eftir brunni. Tað vildi Fabio. So vit funnu skitið brúnt vatn, og Tim var ordliga góður at fiskað ting, meðan Fabio stóð aftanfyri Tim. Vit fangaðu ongan fisk, men vit fangaðu gull og flottar steinar við fisking! Fabio segði Tim var raskur. Tim heldur Fabio er fittur.

Men Tim bleiv ordiliga skitin og fór at lukta illað. So vit fóru til stórt vatn at vaskað Tim. Úr vatninum komu trýð ikki deyð deyð ting! Tey høvduð einkið etið og vóruð ordiligað svong, tí ein sá bara bein! Tim heldur tey vildu eta ting!

So Tim mátti berjast og sláa hart, meðan Fabio blakaði ting og rópti. Tim var ordliga raskur, tí eingin rakti Tim! Deyður royndu ofta, men Tim ov raskur, slóg hart og drap teyð! Tá tey doyðu søgdu tey BOOOOM og eldur kom!!!! Tað var ordiliga merkiligt! Fabio royndi at koma oman at hjálpa Tim, men tað var ikki smart, tí ikki deyð deyð raktu Fabio, og Fabio fór at lukta brentð!

So fóru vit aftur til Pyarasis, Illamann, Tonya, men lítli drongurin var vekk. Og so fóru vit upp á stóra stein altan á fongsli, fyri at farað inn!

Og har hendi nakað ordliga merkiligt. Bein armar og stórur merkiligur knívur roynduð at drepa okkum! Tim sláai og sláai, men einki hendi! Og hinir royndu eisini, men heldur einki hendi! Til síðst gandaði Pyaru og Illimaður, og TÁ hendi okkurt, og løgna tingið doyðið! Tim dugir ikki gand, so ordliga gott at Tim hevur fitta vinir, sum hjálpa Tim at ikki doyggja. Og Illimaður hjálpti eisini – kanska hann er fittur?

Men vit fóru inn. Har var myrkt fongsul, og beinagrindir. Nakrar hurðar vóru uppi, nakrar hurðar vóru aftur. Vit sníkja, hyggja, tá knappliga stórar ólekkrar blóð etandi flugur leypa á! Tim berjast, men ein býtir Tim!!!! Og spøkilsi kom eftir Tonya við tónleiki, og fekk meira ikki deyð deyð ting upp! Tað var ordiliga farligt!

Vit bardust nógv. Tim drap nakrar flugur, Tonya drap eina, Pyarius drap nógv deyð, Fabio brúkti merkiliga fløsku og Illimaður segði BOOM og leyp á ting! Tað var ordliga farligt, og Tonya mundi fingið ordiliga ordiliga av, men til síðst vunnuð vit og spøkilsi, flugur og ikki deyð deyð ting vóru ordiliga deyð! Vit røsk!

So vit leita, royna at koma upp gjøgnum hurð í lofti, men tað riggar ikki, og Illimaður og Fabio finna deyðan mann við ketum. Fabio segði “Hmmm, eg Fabio og eg eri klókur, men ikki líka klókur sum Tim. Eg haldi hetta er faðir merkiligt navn, og hann er farligur!!!”. Luddi segði so “FUCK YOU FAÐIR MERKILIGT NAVN!!!!! TÚ SKAL BERJAST VIÐ MEG!!!! EG RÓPI ALTÍÐ OG LUKTI! KOM FRAM!!!!”, og so tók Luddi mannin við sær og gjørdið ljót ting við hann.

So fóru vit út og Tonya og Tim klatraðu upp á takið. Tað var ringt, men til síðst komu vit upp í ovasta torn, har ein RISA fluga leyp áð!!! Tonya mundi AFTUR doyð, men Tim er raskur og bjargaði henni! Tim drap fluguna! Alt gott aftur!

Men so bleiv myrkt og vit fara heim at sova. Fyrst siga Tonya, Tim og Pyias tó “Tað er synd í deyðum tingum! Tey mugu sova ordiliga í kirkjugarði!” so vit taka tey aftur til Ravengo, Fabio hjálptaði, og koyra tey í ikki grøvina hjá professaranum. Vit keyptaðu eisini lás, at koyra á, og tað var gott.

Um náttina vaknaði vit nemliga, tí fitta dótti professaran skríggjað! Professarin komin aftur sum ikki deyður deyður og vildi eta hana!!!! Vit bjarga henni, men Luddi bleiv ørur og ordiliga ljótur! Hann royndi at eta professaran, men áðrenn hann var liðugur hoyrdu vit meirað skríggj! Fleiri ikki deyð deyð vóru komin, og vit máttu vera hetjir og bjargað fólkum!

Vit bjargaðu øllum, og tað var tá tað var gott at vit høvdu keypt lás, tí deyðu vóru nú aftur ikki deyð deyð, sum vit máttu gera til deyð deyð aftur! So vit gjørdu tað og koyrdu lás á, meðaðn Illimaður segði: “HVAT SEGÐI EG!!! EG RÓPI ALTÍÐ OG ERI ILLUR!!! GRRRR!!!!”. Tim veit ikki hvat Illimaður segði, tí Tim lurtar ikki nógv eftir honum.

Men so fóru vit aftur at sova.

Góða nátt. Tim sova nú.

View
Tonya's log

Stað: Ravengro í Ustalav

Dato: the something’th of the something

Støðan í Ravengro er ikki góð. Haunti ið plágar fongsuls leivdirnar er nokk tað sterkasta eg nakrantíð havi uppliva. Skilji væl hví Professarin hevur samla okkum her til at taka okkum av hesum, hóast eg ikki heilt líti á hesar merkiligu persónarnar.

Ludvig, ella luddi sum hann kallar seg, er eitt kaotiskt vrak. Hann er ófólkaligur, skitin, voldligur og klombrutur. Hann hevur veri til stóran ampa fyri meg, men eisini ein góður lokkimatur, soleiðis sum hann larmar og skrálar eftir baladu. Tað fær uppmerksomheitina vekk frá mær og loyvur mær at gera tað eg eri best til. Hóast hansara beistaktiga sinnalag og ófantaligheit, so haldi eg at har goymur seg eitt gott og klókt menniskja innan fyri allan handan skittin. Virkar sum ein erligur maður, hóast hann oftani kann vera OV erligur. Kennur til mína “affliction” men hevur tagt um tað, og entá hjálpt mær at goyma tað. Álítandi.

Tim er eitt stuttligt og strævið yvuraskilsi. Hann er líka so kvikur og kringur, sum hann er býttur. Hann klárar seg líka væl í einum bardaga, sum hann klárar seg illa til næstan alt annað. Simpul og lættur at manipulera, um neyðugt. Góður av sær og naiv. Álítandi av persóni. Fáa at síggja hvussu álítandi hann er í gerð.

Fabio. Arrogantur. Virkar ikki álítiligur. Professarin vísti honum álit, so eg seti mítt álit á hansara dóm.

Pyas. Sjálvandi mátti hann duga at channela positiva orku… Hevur veri til stóran ampa og vanda fyri meg. Ger tað ikki lætt at goyma mín tilstand. Góður og hjálpsamur. Altíð klárur at hjálpa øðrum. Álítandi men vandamikil.

Her er eisini ein gnome, men hann hevur fyri tað mesta hildi seg fyri seg sjálvan. Veit ikki hvat eg skal halda um hann.

Kendra. Akkurát sum Professarin fortaldi. Fitt og fólkalig, og ótrúliga gott høvd. Ótrúliga tolin við Ludvig og Tim. Glað fyri at professarin sendi boð eftir mær, og gav mær hetta áliti.

Benjan Caeller. Sheriffur. Virkar sum ein álítandi maður. Dámar ikki Tim og Ludvig.

Faðir Grimburrow. Høvðus prestur í kirkjuni hjá pharasmu. Kennur til mín “tilstand” og hevur bjóða mær tað hjálp eg havi havt tørv á. Leyg tó tá ið eg spurdi um at leggja beinagrindirnar úr fongslinum í tað følsku kryptina.

Gibs Hephenus. Fangaði Gibs í at mála bókstavar á standmyndina á torginum. Var óansin og kom til at larma. Hann slapp sær til rýmingar, men eg fekk hann aftur. Leyp á meg við einum warrazor og skaddi meg illa. Rópti “merin skal doyggja!” Brúkti list til sleppa vekk. Mínir “liðfelagir” fór eftir honum morgunin eftir og fingu hann handtiknan. Ludvig knústi hann sundur í klivanum hjá sær. Heldigur at sheriffurin lat hann sleppa út aftur. Um náttina østi Gibs seg og man kundi hoyra skrálini hjá honum um alla bygdina. Faðir Grimsburrow kannaði hann og staðfesti at har var gandur upp á spæl. Nightmare effekt.
Gibs málaði fyrist eitt V og síðani VE á standmyndina, við blóð frá djórum. Síðani hevur
onkur mála VES, so gandurin er nokk, entin farin víðari, ella kastaður á ein annan. Mistanka til at onkur stavar “Vesorianna”, ið var kona fongsilsvørin í niðurbrenda fongslinum.

Vit hava granska alt tað ið vit kunnu, um fongsli og fangarnar ið sótu har. Vísir seg at har vóru 5 “top fangar” ið sótu har. Opinbart er tað ein barnaríma um teir.

Put her body on the bed
Take a knife and lop off her head
Watch the blood come out the pipe
Feeds the stirge, so nice and ripe
Drops of red so sparkly bright
Splatters spell her name just right
With a hammer killed his wife
Now he wants to claim your life
Tricksy father tells a lie
Listen close or you will die

Ikki tað hugnaligasta ríman eg havi lisið. Tim hevði hoyrt nøkur børn syngja tað, meðan tey spældu. Nú veit eg ikki hvussu nógv av tí er blivi broytt í høvdinum á Tim…
Teir 5 vóru róptir
The Looper
The Piper of Illmarsh
The Splatter Man
The Mosswater Marauder
Father Charlatan
Allir mordarir, uttan Father Charlatan, ið var ein “manipulerari”.

Fóru niðan í fongsli at kanna tað. Funnu rúnaskrift ið gekk allan vegin rundan um fongsli. Møguliga ein “ward” ið hevur hildi hauntinum aftur? Phyas skrivaði tað niður og fer at kanna tað nærri. Ludvig kláraði at øsa ein stóran flokk av rottum, so mikið nógv at tær lupu á okkum. Bleiv bitin, so pharasma viti hvat fyri sjúkur tær munnu hava smitta meg við.
Tim og Fabio blivu álopnir av trimun beinagrindum ið komu upp úr eini tjørn. Einans smáðir snuddir. Megnaðu at sleppa upp á tað ovaru hæddina, har ið vit blivu álopnir av einum flúgvandi lýggja. Mátti leypa í dekkning, so Phyas kundi brúka sína forbrendu positivu orku til at oyðileggja tað. Inni komu vit í bardaga við beinagrindir, stirges og tað ið einans kann forklárast sum tann flúgvandi yvurkroppurin av einum manni ið spældi upp á eina floytu. So eg kann vátta at “the Piper of Illmarsh” er ein partur av hauntinum. Vit kláraðu at neutralisera hann, men spurningurin er hvussu leingi, áðrenn hann kemur aftur? Vit funnu eisini eina beinagrind ið var dekka til við “holy symbols”. Vit komu til tað niðurstøðu at tað mátti vera “Father Charlatan”. Tóku líkini og stongdu tey inni í tí følsku kryptini.

Um náttina blivu vit álopin av teimun upprisnu líkunum ið síst vóru jarðaði, har ið millum líki av professarinum. Tað royndi at leypa á Kendru, men ludvig drakk eina av sínum drykkum og bleiv til tað ið lættast kann kallast ein varúlv og skræddi líkið sundur. Mátti sita við kendru aftaná og forklára henni at hatta var bara eitt lík og ikki pápi hennara. Æðrastaðni vóru eisini slík álop. Steðgaðu teimun uttan nakað deyðstap. Líkini í kryptini vóru eisini komin upp aftur, men sluppu ikki út fyri læstum dyr. Haunti blívur meira aggrasivt.

View
Tilvildarligir Tankar hjá Ludwig Labhrainn

“Fuck. Seriøst, Lorrimor? Veruliga? Eg ferðist til Ravengro fyri at finna útav hvussu tú doyði, og hetta er tað tú bjóðar mær? Eitt vanligt hús, ein vanlig dóttir, ein vanlig fjøld sum enn ræðist teg tí tey ikki skiltu teg? Tað er eitt undur at tú ikki keddist til deyðis. Eg eri vónsvikin. Væntaði ikki at ein maður sum tú hevði tílíkar trongdir; at eitt sinn sum títt søkti ugga í tí normala. Hetta er ikki okkara heimur. Ravengro er ikki heim til menn sum okkum.
Og hvat fræta er tað við hesum líkberarunum?”

“Pyas er ein góður maður. Ein góður maður sum ber megina hjá gudunum. Hann fer ikki at halda longi. Ustalav hevur sæð túsundavís av hansara slagi; 1000 ár av hansara slagi. Hann fer ikki at verða eini maðurin sum ger munin. Clerics, paladins, crusaders… tey og teirra áh so guddómliga kraft hava havt sín møguleika. Tey dumpaðu. At leggja nakað álit á hansara typu aftaná alla hesa tíð er ein farce. Tey kunnu ikki grøða sjúkuna ið etur at hesum landinum. Hann er hvørki tað Ustalav tørvar ella hevur uppiborið.
Men forbanna góður at drepa spøkilsir, tað skal hann eiga.”

“Tonya. Heh. Daman sum hevur ‘lítillátin’ skriva yvir sær við eldstavum. Hon er ‘banna góð til at forsvinna og sníkja, men tá ið man fyrst er komin andlit til andlit við hana sæst at okkurt er galið. Fann útav hvat tað var fyrstu ferð eg hugdi at sárunum hjá henni: gentan er hálvur vampyrur. Hetta letur til at plága hana. Typiskt dhampir. Altíð so fuckin’ dramatiskir. Hon skilur ikki gávuna hon er fødd við. Royndi at tosa við hana. Tonya er av rætta slagnum. Tilbiðir Pharasmu, hatar undead. Møguliga seg sjálva eisini. Um hon viðurkendi sínar viðføddu eginleikar kundi hon verði júst tað Ustalav hevur brúk fyri. Hvat hevði eg ikki givið fyri at havt hennara gávur. Hon tyktist í tað minsta nøkulunda móttakilig tá ið vit prátaðu.
Men vit kunnu so onki gera fyri Ustalav um vit bæði doyggja av einum rottubiti. Um eg doyggi av einari fuckin’ rottukynssjúku so spøki eg Tonyu. Lítla vampyr-yngli skal verða takksamt fyri at eg tími at fjálga um hana. Hennara heilsa er skræpa. Hon hevði verði sterkari um hon bara góðtók sín uppruna. Shit. Eg hevði sikkurt verði øgiligur sum spøkilsi. Og har er ikki ein skid Tonya kundi gjørt við meg. Punk ass bitch.”

“Tim er ein fuckin’ idiot. Nei, altso soleiðis reint kliniskt. Maðurin er menningartarnaður. Eg haldi at pápi skapti mikrobiskt lív í sínum laboratorium gløggari enn hann. Hann er so seinkaður, at hann hevði vilst í spennitroyggjuni hann skuldi verði ílatin. Áh guð, hvør letur hann í um morgunin? Eg nokti at trúgva at maðurin finnur útav skjúrtum. Trý hol eru ov mikið til hatta sinni. Og nú man hugsar um hol, hetta dylhøvdið eigur børn?! Eg vil als ikki vita hvussu tað hendi.
Mær lystir tó at vita hvat samband hann hevði við Lorrimor. Tim letur til at virða mannin høgt, men hann er so heilablástur at eg ikki kann líta á nakað hann sigur. Hann sær heimin ígjøgnum sítt egna filtur. Tim vrøvlar okkurt um at hann skal savna pengar saman fyri at leyslata konu sína, men dugir (sjálvandi) ikki at greiða nærri frá hesum. Mær dámar hann onki, og hann ei heldur meg. Tað er tó ikki hansara fjákalótir sum irritera meg. Well, ikki bert tær. Hann hevur hatta persónliga eyðkennið sum bert tey veruliga tápuliga hava: hann er idealist. Hann er ein idealistur við óvanliga kvikum beinum og einum hvassum svørði. ‘Heimurin er tað vit gera hann til,’ segði hann mær. Tankin sæst aftur á honum. Hann er kvikur at loypa til svørðið um neyðugt. Men hann hugsar øvugt. Vit eru tað umheimurin gjørdi okkum. Tað veit eg. Lysti at vita hvønn ræðuleika Ustalav framdi fyri at skapa Tim. Og hvat hendir tá ið Ustalav brýtur hann.
Á nógvar mátar er Tim vandamiklasti persónurin eg havi hitt síðani eg kom til Ravengro.”

“Okay, Fabio er alright. Hann goymir okkurt, men hann er alright. Ein maður má sleppa at halda okkurt privat.”

View
May gods have mercy
Pyas Yarb

Tá eg plagdi at renna meg fastan við míni gransking hevði Lorimor ein tendens til at blíva ein aktivur partur a mínum lívið júst nóg leingi til at eg hevði nýggj perspektivir at royna. Nú eftur eg var farin úr universitetinum vantaði eg hetta fór at steðga, men um guðsdoy ikki eg fái boð aftur frá honum seinastu ferð eg las meg fastan.

Boðini vóru tó verri enn eg vantaði. Heldigur var eg at Desna vildi at eg kom framm tryggur, tí tað gjørdi eg. Stutt eftur sat eg í einum heldur fínum hølið við 4 fólki eg ikki kendi, men kundi stóla við mínum lívið, síðan Lorrimor sjálvur valdi tey út. Við signing frá Grundinnar komi eg at síggja tað sama í teimum sum Lorrimor gjørdi.

Mær dámar at síggja tað besta í fólkið, men tað er mær klárt at hemmiligheitir eru hildnar innan gruppuni. Tað gekk ikki leingi fyrr enn tann bleika gentan vísti eitt ávíst viðkvæmi fyri positivari orku. Hon segði har hon kom frá dámdi tey ikki gand. Eg eri eingin heks. Mín lekidómur er ikki gykl, og kemur beint frá Sarenrae. Eg dugdi eisini a lesa á henni at hon leyg fyri mær, men hví veit eg ikki enn. Hon vildi bert hava at Luddi orðnaði sár hennara.

Ná ja, Luddi. Ein alchemistur er hann so heilt sikkurt; heilt inn á beini. Tað var lætt at síggja hvussu djúpt Haagenti hevði kløgur sínar í honum tá eg sá hann hava sprettað seg sjálvan upp í sínum egna kamarið. Eg vil ikki stóla uppá hann, síðan alt við honum skríggjar ópálítiligur, men eg havi ikki fangað hann í eini lygn enn, og hann var á mínari síðu tá Tim vildi goyma ting frá okkum.

Tann simpli Tim helt eg man kundi lesa sum ein opin bók, tí hvat sum helst kemur inn í høvd hansara virkar sum at tað kemur út gjøgnum munnin, sum luft í lungunum. Men við morgunmatar borðið vísti tað seg sá at hann stólaði okkum ikki nokk til at siga okkum hvat rasu hann kom úr. Grundinnar má vera komin í Luddi, tí hann stóð við mær at Tim hevði einki at goyma. Eg má halda mítt eyga við Tim.

Fabio. Har er sum so ikki nakað at siga. Tað er fríksligt at ikki skula gita seg til hvat Lorrimor sær í honum.

Spøkilsini í Harrowstone hjálpti mær so einki nærri at mínum málið. Men uppgávur mínar fyri Lorrimor eru ikki lidnar enn, so eydnan ella lagnan kunnu enn toga meg ein veg og annan. Eg veit so at hesi fólkini høvdu ikki havt bein at staðið á uttan meg, ella kanska gingu teir sunt sum Lopparin. So eg burdi hildi teir á lívið sum best eg kann.

Ps. Ein minnið seriøsur tanki. Nógv má eg siga at eg mín forbannilsi hevur ávirka mítt lív, men at vaksa tveir halar uppá eina viku, eftur at eg helt eg var liðugur at vaksa, var ikki nakað eg vantaði.

View
Tilvildarligir Tankar hjá Ludwig Labhrainn, part deux

AHAHAHAHAHA! Tey eru… heh… tey eru øll… AHAHAHA! Tey eru øll ódjór! Tonya, Pyas, Fabio og sjálvt dólgurin! AHAHAHA! Tey hava minni mannablóð ímillum sín enn ein vampyr við sosiali angist. Faktiskt… heh heh heh… er tann einasti NORMALI PERSÒNURIN Í BÒLKINUM EG! AHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!”

“Fýra ódjór í mannahami og Labhrainn drongurin úti at basa alt tað Ustalav hevur at bjóða… Tilveran hevur sku ein sans fyri humor. Her royni eg at rættvísgera mín hugsunarhátt (tó at tað skuldi verði óneyðugt), meðan hetta harkaliði geva skap til mítt besta argument. Basa eldi við eldi, indeed. Var hetta ætlan tín, Lorrimor? Eg trúgvi ikki uppá lagnuna, men eg havi ilt við at trúgva at júst eg fann mín veg til júst hendan riðilin av óvart. Um so, hvat fræta var ætlanin? Ha, títt egghøvd? Er hetta títt vælsignilsi til mín, ella vónaði tú at hesi kundu ‘umvenda’ meg? Dugdi ongantíð at lesa teg…
Um ikki tú, so var tað kanska Ustalav sjálvt sum førdi okkum saman. Onkuntíð, í mínum meira HRRHHMRF sentimentalu løtum, spekuleri eg um alt landið er forbannað. Um tað vil gera sínum íbúgvum ilt. Um kanska hvør varúlvur bara er ein long klógv, hvør vampyrur ein hvøss tonn á einum ófatiliga nógv størri ódjóri. Um so er, so sær tað kanska humor í at føra okkum saman. Men í tí førinum skal eg syrgja fyri, at tað verður eitt dømi á gálgahumor.”

“Lepidstadt líkist sær sjálvum. Ferðin har til gekk sum so fínt. So væl sum nøkur tílík ferð kann fara við møsninum hjá Tim og Lorrimor gentuni. Shit, hon irriterar meg bara eg leggi eyga á hana. Spill av góðum sáði. Einasta vit runnu inní var eitt lokalt freakshow. Teimum feilti onki. Tey vórðu bara misshátt. Ferðaliði hjá mær er nógv verri. Og hasir idiot bøndurnir bóðu OKKUM um hjálp at reka TEY út? Idiotar. Vita ikki hvat tey skulu ræðast.
Men Kendra pillaði so av tá ið vit fyrst komu til býin. Hon hevði okkurt vrøvl at síggja til. Søgu. Mál. Bókmentir. Okkurt tílíkt svass. Vit megnaðu tó at fullfíggja testamentið hjá Lorrimor, men í gerðini eru vit endaðir sum verjan hjá einum fuckin’ golem. The Beast of Lepidstadt… Hetta er ikki fyrstu ferð eg havi sæð ein flesh golem, men hesin letur til at verða tilvitaður. Havi hoyrt dømir um at tílíkt kann henda í sjáldsamum førum. Well, eg sigi tilvitaður, men ódjórið er umleið líka heilablást sum Tim aftaná ein túr í ‘kirkju’. Hann dugir ikki at siga okkum nakað um hesi morðini. Tað er tó ikki ósatt, at okkurt er skidi-skeivt við sakini. Fyri tað fyrsta tykjast fólk her alt ov ivrig at leggja hondjørn á svørðið heldur enn hondina sum heldur svørðinum. Ongin letur til at leita eftir gandakallinum sum gjørdi ódjórið. Tað er ein fuckin’ golem; hann hevur ein skapara. Eg skuldi tó kanska ikki sagt ov nógv. Tað er møguligt at skaparin er alchemistur. Eg fann leivdirnar av einum alkemiskum extract. Og eitt andlit. Skuldi ikki verði ógjørligt at funnið ein fýr uttan andlit.”

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.